Gedali Szapiro

Życiorys

W latach pięćdziesiątych XX wieku Gedali Szapiro był jednym z najciekawszych graczy na krajowej scenie szachowej. W roku 1955 udało mu się dotrzeć do finału mistrzostw Polski, które odbyły się we Wrocławiu, gdzie wraz z Wacławem Łuczynowiczem zajął VII-VIII miejsce. Rok później reprezentował Polskę na olimpiadzie, która miała miejsce w Moskwie, gdzie grał na V szachownicy, zdobywając 2 punkty w 7 partiach. Dodatkowo brał udział w drużynowych mistrzostwach świata studentów w Uppsali, gdzie grając na II szachownicy, uzyskał 3½ punktu w 6 partiach.

W roku 1961 Szapiro osiągnął znaczny sukces, dzieląc IV miejsce w turnieju, w którym rywalizował m.in. z Ja’irem Kraidmanem, a także z Milanem Matuloviciem, Petarem Trifunoviciem oraz Mosze Czerniakiem w Netanji. Następny występ na olimpiadzie miał miejsce w 1962 roku, kiedy to reprezentował już Izrael. Udało mu się zdobyć 6½ punktów w 11 partiach, grając na VI szachownicy.

Według systemu Chessmetrics, który ocenia graczy szachowych w sposób retrospektywny, Gedali Szapiro osiągnął najwyższą pozycję w sierpniu 1962 roku, kiedy to zajmował 232. miejsce na świecie.

Przypisy